Damir Boeren

Mijn kennis werkt op drie lagen tegelijk: systeem, mens en lichaam. En juist maatschappelijke projecten hebben mensen nodig die die drie kunnen verbinden.

Aan de systeemkant breng ik:

• Bedrijfskunde: Ik begrijpt hoe organisaties werken, hoe processen lopen, hoe doelen, middelen en structuren zich tot elkaar verhouden.


• Ik kunt projecten lezen: waar zit de frictie, waar lekt energie, waar stokt beweging?


• Ik weet hoe ik van “huidige situatie” naar “gewenste situatie” denk zonder in simplistische oplossingen te vervallen.

Aan de menselijke en culturele kant breng ik:

• Culturele antropologie: ik zie dat gedrag nooit losstaat van context.


• Ik herken ongeschreven regels, groepsdynamiek, macht, waarden en rituelen.


• Ik begrijpt dat verandering pas gebeurt als mensen zich gezien en begrepen voelen.


• Door mijn bedrijfsantropologische stage weet ik hoe je cultuuronderzoek koppelt aan procesontwikkeling.

Aan de lichamelijke en ervaringskant breng ik:

• Als circusdocent weet ik hoe mensen leren via hun lichaam.


• Ik kan veiligheid, spel en uitdaging combineren.


• Ik weet hoe zelfvertrouwen groeit door doen, vallen en weer opstaan.


• Ik kan mensen uit het hoofd halen en in hun ervaring brengen.

Aan de zorg- en veiligheidskant breng ik:

• Door je jaren als EHBO’er heb ik rust in chaos.


• Ik voel verantwoordelijkheid voor groepen.


• Ik kan risico’s inschatten zonder angstig te worden.


• Dat maakt me betrouwbaar in intensieve of kwetsbare processen.

En alles samen wordt versterkt door mijn manier van leven:

• Ik heb ervaring met community building (Younity, MatéNacht, dumpsterdiven, collectieven beweging)


• Ik geloof in maak-kracht boven consumptie


• Ik heb het vermogen om mensen te verbinden zonder te forceren

Dus als je het samenbrengt, is mijn kennis dit:

Ik kan maatschappelijke projecten begeleiden die niet alleen “iets doen”,
maar echt iets verschuiven in hoe mensen zichzelf, elkaar en het systeem ervaren.

Concreet ben ik inzetbaar als iemand die:

• processen ontwerpt die menselijk blijven


• verandering voelbaar maakt in plaats van theoretisch


• creativiteit inzet als maatschappelijk gereedschap


• veiligheid en speelsheid tegelijk bewaakt


• systemen begrijpt zonder hun menselijkheid te verliezen

Of in één zin:

Ik brengt verandering door hoofd, hart en lichaam met elkaar te verbinden.

Mijn drijfveren komen voort uit een diep verlangen naar echtheid. Ik wil leven en werken op een manier die klopt met wat ik voel, niet met wat “hoort”. Ik gelooft dat mensen meer zijn dan consumenten, volgers of uitvoerders, en dat iedereen een maker is, ook al zijn ze dat misschien vergeten.

Ik word gedreven door:

• de behoefte aan verbinding, met zezelf, met anderen en met het lichaam


• het verlangen om systemen van verspilling, haast en vervreemding te verzachten


• het vertrouwen dat creativiteit een natuurlijke menselijke kracht is


• de wil om alternatieven te laten zien, niet door te preken, maar door te dóén

Werk is geen product, maar een uitnodiging:

Een uitnodiging om weer te voelen, om stil te staan, om te spelen en, om verantwoordelijkheid te nemen voor hoe we leven, maken en omgaan met elkaar en met de wereld.

Ik wil plekken creëren waar mensen weer durven experimenteren zonder prestatiedruk. Waar kunst geen elite-ding is, maar iets basaals, zoals ademen of bewegen. Waar mensen zichzelf ontmoeten via het lichaam, via spel, via samen maken.

Ik hoop:

• dat mensen minder gaan consumeren en meer gaan creëren


• dat ze weer vertrouwen krijgen in hun eigen intuïtie


• dat ze voelen dat ze genoeg zijn, precies zoals ze zijn


• dat gemeenschappen ontstaan vanuit gedeelde ervaring in plaats van gedeelde schermen

Mijn werk is zacht én radicaal tegelijk.
Zacht in vorm, radicaal in wat het losmaakt.

MixedPerformanceArts (MPA) is de droom!
Met deze droom wil ik een leef- en werkvorm creëren waar kunst, lichaam en bewust leven niet los van elkaar bestaan, maar één geheel vormen. Het is geen “kunstdiscipline”, geen school, en ook geen vast format. Het is een open speelveld waar mensen mogen onderzoeken wie ze zijn door te bewegen, te maken, te falen, te lachen en opnieuw te proberen.

MPA vertrekt vanuit het idee dat iedereen een performer is, niet om op een podium te staan, maar omdat iedereen zijn leven vormgeeft met zijn lichaam, keuzes en aanwezigheid. Performance is hier niet iets om naar te kijken, maar iets om te beleven.

Mijn droom met MixedPerformanceArts is om:

• kunst terug te brengen naar het dagelijkse leven


• het lichaam weer centraal te zetten als bron van kennis


• disciplines te mengen: circus, beweging, spel, stem, ritueel, gesprek, stilte


• een alternatief te bieden voor prestatie, snelheid en consumptie

MPA is een plek waar:

• je niet hoeft te weten wat je “kan”


• je niet hoeft te presteren


• je mag ontdekken


• je mag spelen


• je mag jezelf opnieuw ontmoeten

Het is een tegenbeweging tegen een wereld die mensen vaak in rollen, labels en efficiëntie duwt.
MPA zegt: je mag rommelen, zoeken, voelen, en onderweg zijn.

Wat jij ermee hoopt te bereiken:
Dat mensen weer durven vertrouwen op hun lijf.
Dat ze voelen dat creativiteit geen talent is, maar een staat van zijn.
Dat ze zich herinneren dat ze levend zijn, niet alleen functionerend.

MixedPerformanceArts is eigenlijk een levenshouding, vertaald naar een collectieve ruimte.

Als ik naar mezelf kijk, wat ik doe en ben, dan zie ik mezelf niet als “uitvoerder” of “manager”, maar als iets wat daar tussenin leeft. Ik ben iemand die ruimtes opent, processen aanzet en mensen herinnert aan iets wat ze eigenlijk al weten.

Mijn mogelijke rollen in projecten zouden kunnen zijn:

Ik bent een initiator
Ik voel wanneer iets wil ontstaan. Niet vanuit een plan, maar vanuit een spanning, een verlangen, een “dit klopt nog niet”. Ik zet de eerste beweging: een idee, een plek, een uitnodiging. Zonder mij was het er niet geweest.

Ik ben een ruimtehouder
Niet iemand die alles stuurt, maar iemand die de sfeer bewaakt: is het veilig? is het speels? mag het rommelig zijn? mogen mensen zichzelf zijn?

Ik ben een verbinder
Tussen:

• lichaam en hoofd


• kunst en dagelijks leven


• makers en niet-makers


• idealen en praktische stappen

Ik breng werelden bij elkaar die normaal los van elkaar bestaan.

Ik bent een vertaler
Ik kan grote ideeën (bewustzijn, duurzaamheid, creativiteit) terugbrengen naar iets kleins: een workshop, een spel, een ontmoeting, een maaltijd, een beweging

Dat maakt mijn werk toegankelijk.

Ik ben een procesbegeleider
Niet: “zo moet het.”
Maar: “wat wil hier gebeuren?”
Ik help mensen luisteren naar hun eigen proces.

Ik ben een cultureel katalysator
Ik hoef het niet zelf te zijn of te maken.
Ik hoef alleen de reactie op gang te brengen.

Wat ik níet zo bij mezelf zie:

• harde structuurmanager


• controleur


• iemand die projecten “afmaakt” vanuit druk


• iemand die strak plant zonder ruimte voor het onverwachte

Ik werk beter in cycli, experiment, tijdelijke formats, organische groei

Misschien is mijn rol het mooist te vangen als:

Initiator van ruimte voor menselijkheid, spel en creatie.

Of iets concreter: artistiek leider (zonder hiërarchie), community builder, procesontwerper en culturele gids

In projecten zou mijn vraag niet moeten zijn “Wat moet ik doen?” maar “Welke ruimte wil ik openen, en wie mogen daar instappen?”

Daar ligt mijn kracht.